WINTER LIGHT
Onze Heer, Jezus Christus, Op de nacht dat hij werd verraden...
- Nam hij het brood, bad tot god...
- brak het, and gaf het aan zijn volgelingen en zei:
Neemt, en eet hiervan gij allen: dit is mijn lichaam dat voor u gegeven wordt
Doe dit om mij te gedenken.
Zo nam hij ook de beker, bad...
- en gaf het aan hen met de woorden: Drinkt hiervan gij allen:
Want dit is het bloed van het nieuwe testament...
- dat gevloeid heeft voor velen voor de vergeving van hun zonden.
Doe dit, om mij te gedenken.
Laten we nu samen bidden,zo als Here Jezus ons geleerd heeft.
Onze Vader, die in de hemelen zijt, Uw naam worde geheiligd.
Uw koningrijk kome, Uw wil geschiedde, op Aarde zo als in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze zonden...
- zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven.
en leidt ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade.
Voor u is het koninkrijk, de kracht, en de heerlijkheid, tot in de eeuwigheid.
Amen.
Moge de vrede van God met u zijn.
O Lamb's God
Dat weg neemt de zonden van de wereld
Ontferm u over ons, O barmachtige Lord
O Lambs God
Dat weg neemt de zonden van de wereld
Hoor onze gebeden, O barmachtige Lord
O Lambs God
Dat weg neemt
De zonden van de wereld
Geef ons vrede
En zegen onze dag
Het lichaam van onze heer, Jezus Christus dat zich voor jou gegeven heeft.
Bloed van Christus, vergoten voor u.
De zegening en vrede van onze Heer Jezus Christus zal met u zijn. Amen.
Ga, in vrede van onze Heer.
Dank u...
Laat ons bidden.
We danken u, o machtige Vader Wie via uw zoon Jezus Christus...
- deze heilige communie hebt ingesteld voor onze Troost en blijdschap
We bidden tot u: Geef ons uw zegen om Jezus Christus op Aarde te vereeuwigen.
Dat wij deelgenoten mogen zijn in uw grote communie in de Hemel.
Amen.
Laat ons bidden en loof tot de Heer.
Loof en dank tot de Heer.
Halleluja !
Stel uw hart open voor God en ontvang zijn zegening.
De heer zegent u en behoudt u.
De Heer laat het licht van Zijn aangezicht op u schijnen...
- en weest genadig tot aan u.
De Heer beweegt Zijn gezicht tot u en geeft u vrede.
In de naam van de Vader, de Zoon...
- en de heilige geest.
Amen.
Here God, Ik buig mijn hoofd in gebed
Neem mijn hand stevige in de uwe
Leidt mij dan, mijn geliefde verlosser
Neem mij naar koninkrijk Gods
En waar aardse smart is geëindigd
en mijn weg eindelijk is vol bracht
Gij zult mijn geest in u op nemen
Om eeuwigheid te delen in dat huis van u
- Je bent ziek. - Ik heb rust nodig.
Kan Dominee Broms de dienst in Frostnas houden ?
Nee, hij neemt de nieuwe auto voor een ommetje.
- Ik wed dat je de griep hebt. - Mijn keel doet behoorlijk pijn.
Tomas... hoe pakte het uit ?
- Heb je een huishoudster gevonden ? - Nee.
Dat red je niet op den lange duur.
Ik red het al vijf jaar.
Waarom vraag je niet Marta Lundberg ?
Ze staat te popelen om je te helpen.
- Ik vraag het graag voor je. - Nee, dank je.
- Hallo, Dominee Ericsson. - Hallo, Mr. Frovik.
- Hi, Aronsson. - Hi, Algot.
Hoe is het met u ? Dank u voor de preek.
- Kunnen we u helpen met iets ? - Niet echt...
Ach, er was een ding...
- Ik zou graag met u willen spreken. - Ik ben in Frostnas om drie uur.
- En dan heeft u tijd om me te zien ? - Natuurlijk, na de dienst.
Ik ben in de kerk een uur van te voren, om de verwarming hoger te zetten.
Gaan we de zelfde psalmen gebruiken ?
- U ziet er niet goed uit. - Ik heb een koudje gevat.
- Ik wet dat het het weer is, Ik zeg altijd... - Juist.
Hij heeft zijn gehandicapten pension van het Trein bedrijf...
- en een uitkering voor zijn diensten van de Kerkraad, Neem ik aan...
Je hebt een bezoeker.
Mvr. Persson zou graag met je willen praten.
- Ik moet met u praten, dominee. - Ja, natuurlijk.
Ik zal vanavond bellen, voor het geval je hulp mocht hebben.
Neem een stoel, alstublieft
Tot ziens, Mr. en Mvr. Persson.
- U wilde met mij praten ? - Ja...
Maar dat is niet de hele waarheid.
Eigenlijk, is Jonas degene...
Maar hij wil er niet over praten, dus...
Deze morgen besloot ik dat we naar de kerk moesten gaan, en iemand zien.
Weet u, wij voelen ons zo verloren...
Wel, ik niet zo erg, maar Jonas is aan het eind van z'n Latijn.
- Zou u met hem kunnen praten ? alstublieft ? - natuurlijk...
Hoe lang voelt u zich al verontrust ?
Het begon in laatste lente. Jonas las over China in de krant.
Het artikel zei dat de Chinese mensen opgevoed werden om te haten.
en dat het alleen een kwestie van tijd is tot China de atoombom heeft.
Ze hebben niks te verliezen. Dat is wat ze schreven.
Mij verontrust het niet zo veel...
maar misschien heb ik te weinig verbeelding.
Maar Jonas kan niet stoppen er over te denken en dus discussiëren we constant.
Hoewel ik hem niet veel kan helpen.
Niet met drie kinderen en een opkomst...
Juist.
Iedereen voelt deze bedreiging...
... tot op zekere hoogte.
We moeten vertrouwen op onze heer.
We leven onze simpele dagelijkse leven. En geweld scheurt onze veilige wereld.
Het is zo overdonderend en God lijkt zo ver weg.
Dat is juist...
Ik voel me zo hulpeloos, Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik begrijp uw smart... maar het leven moet verder.
Waarom moet het leven verder ?
Ik zou u niet moeten vervelen met dit.
- En we zijn krachteloos om maar iets te doen. - Laten we hier over praten.
Breng me thuis en kom dan terug naar hier.
Jij en de dominee moeten eens onder vier ogen praten.
- We wonen tien minuten hier vandaan. - Dan zie ik je over twintig minuten.
Beloof de dominee dat je er zal zijn.
Oké, ik beloof het...
- Is uw auto op de parkeerplaats ? - Ja, helemaal in de hoek.
Ik verwacht u binnen een half uur.
Ik zal zorgen dat ie komt.
Ik zal op u wachten.
Ik zal hier op u wachten.
Wat een idioot plaatje...
ben jij het.
- Hier heb je iets fijn en warm. - ik bracht koffie mee.
- Ik verwacht elk moment een bezoeker. - geeft niet, ik blijf niet lang.
Het wordt behoorlijk koud buiten.
Arme Tomas...
- Wat is er, Tomas ? - ach dat interesseert je niet.
Gods stilte.
Gods stilte ?
Gods stilte.
Jonas Persson en zijn vrouw waren hier, Ik kon alleen maar onzin uit kramen.
Toch had ik het gevoel dat elk woord beslissend was, op een of andere manier.
- Wat moet ik doen ? - Arme kleine Tomas.
Je zou in bed moeten liggen met een brandy. Je hebt al een behoorlijke temperatuur.
- Waarom nam je de commune ? - het is een liefdes festijn, niet ?
- Heb je mijn brief gelezen ? - Nee.
- Ik had geen tijd. - Je bent hopeloos.
- Wanneer kwam het aan ? - gisteren. Het is op mijn bureau...
Lees het later, als je er zin in hebt.
- Een zondag in de tranen-vallei - Ik voel me niet zo goed.
Moet ik medelijden met je hebben ? Dan moet je met me trouwen.
- Je zal met me moeten trouwen.
Dan zou ik deze plek niet te hoeven vertrouwen.
Waarom zou je me moeten verlaten ?
Zolang ik een vervanger ben kan ik verplaatst worden. Ver weg van jou.
- We zullen zien wat gebeurd. - Ja dat weet ik...
Je kan me niet trouwen, omdat je niet van me houdt.
Ik moet gaan.
tante Emma is hier en ze wil een taart gaan bakken.
Marta...
- Wat als Mr. Persson niet terug komt ? - Dan kan je wat rusten.
- en mijn brief lezen. - Je begrijpt het niet...
- Wat is er ? - Arme Tomas.
Ik ben niet echt aardig tegen je.
Je bent onmogelijk soms: "God's stilte. Er is geen woord van God."
God bestaat niet ! Zo simpel is het.
Nu ga je ook griep krijgen.
Dat is goed, Een gift van jou.
- Wil je dat ik blijf ? - Nee, dat is niet nodig.
- Je moet nog veel leren. - zegt de schoolfrik.
- Je moet leren lief te hebben. - En jij kan me dat leren ?
Ik niet...
Ik heb geen magische krachten.
Hij moet verschijnen !
Mijn liefste...
"We vinden het moeilijk met elkaar te praten."
"We zijn beide nogal verlegen."
"En ik neig me terug te trekken in sarcasme."
Dat is waarom ik schrijf...
Ik heb iets belangrijks te zeggen.
Herinner je vorig zomer, toen die vreselijke uitslag uitbrak op mijn handen ?
Op een avond waren we in de kerk, bloemen te ordenen op het altaar.
De belijdenis aan het voorbereiden.
Herinner je hoe slecht ik er aan toe was ?
Mijn handen helemaal in het verband, en jeukten zo erg dat ik niet kon slapen ?
Mij huid was geschilferd en mijn palmen waren als open wonden.
We hielden ons bezig met madeliefjes en korenbloemen, of wat ze ook mogen heten...
- en ik voelde me prikkelbaar.
en ik daagde je boos uit.
vragend aan jou of je werkelijk geloofde in de kracht van het gebed.
Jij antwoordde dat je dat deed.
Gemeen, vroeg ik aan jou of je had gebeden voor mijn handen.
Maar je was er niet opgekomen omdat te doen.
Melodramatisch eiste ik toen dat je dat terplekke zou doen.
Vreemd genoeg, stemde je toe.
Je meegaandheid maakte me woedend en ik rukte mijn verband er af...
Je herinnert de rest...
De aanblik van die open wonden raakte je.
Je kon niet bidden, Je walgde van de gehele situatie.
Ik begreep je reactie, maar, jij had geen begrip voor mij.
We hadden een tijdje samen geleefd op dat moment.
Bijna twee jaar.
This could have represented capital in the face of our emotional poverty.
Onze aanhalige en knullige pogingen om onze gebrek aan liefde te ontwijken.
Toen de uitslag zich verspreidde naar mijn voorhoofd en schedel...
- Merkte ik snel hoe je me vermijd.
Je vond me smakeloos.
Hoewel je mijn gevoelens probeerde te sparen.
Toen verspreidde de uitslag naar mijn handen en voeten.
En onze relatie eindigde.
Dit shockeerde me.
Ik moest onder ogen zien...
- Dat we niet van elkaar hielden.
Er was geen manier om dit te verbergen.
Tomas...
Ik heb nooit geloofd in je geloof.
Vooral omdat ik nooit gekweld ben door religieuze bekommernissen.
Mijn niet-christlijke familie karakteriseerde zich met warmte...
- saamhorigheid en geluk.
God en Jezus bestonden alleen als vage denkbeelden.
En op mij, komt je geloof duister en neurotisch over.
Wreed overspannen, op een manier met emotie, primitief.
Een ding speciaal heb ik nooit gesnapt:
Jouw vreemde onverschilligheid ten opzichte van Jezus Christus.
En nu ga ik je vertellen over beantwoorde gebeden.
Lach, als je wilt.
Persoonlijk, geloof ik niet dat de twee verbonden zijn.
Leven is al een zootje, zonder het bovennatuurlijke
Zoals je herinnert, Je wilde gaan bidden voor mijn huilende handen.
Maar de uitslag maakte dat je perplex stond van afkeer, iets wat je later ontkende.
Ik werd pisnijdig en wilde je uitdagen.
Wees stil !
Aangezien je niet kan bidden voor mij, doe ik het zelf wel !
God, waarom heb je me zo eeuwig ontevreden gemaakt ?
Zo bang, zo bitter ? Waarom moet ik beseffen hoe ellendig ik ben ?
Waarom moet ik zo hels lijden voor mijn betekenisloosheid ?
Als er een reden is voor mijn lijden zeg me dat dan.
Zo dat ik mijn pijn kan dragen zonder klagen.
Ik ben zo verschrikkelijk sterk, zowel lichamelijk als geestelijk...
- Maar u geeft me nooit een opdracht mijn kracht waardig.
Geef mijn leven betekenis, en ik zal uw gewillige dienaar zijn.
Deze herfst, besefte ik dat mijn gebeden gehoord waren.
Ik bad voor helderheid van denken, en ik heb het gekregen.
Ik besefte dat ik van je hield.
Ik bad voor een opdracht waardig voor mijn kracht en die heb ik gekregen.
Die opdracht ben jij.
Dit zijn de gedachten die een schoolfrik tegen zou kunnen komen...
- Als de telefoon weigert over te gaan op een donkere en eenzame nacht.
Wat mij compleet ontbreekt is de kunde je mijn liefde te tonen.
Ik heb geen idee, hoe ik dat moet doen.
Ik ben zo ellendig geweest dat ik zelfs overwogen heb te gaan bidden.
Maar ik heb nog steeds een flintertje zelf respect over ondanks alles.
Mijn liefste Tomas...
Dit is nogal een lange brief geworden.
Maar nu heb ik geschreven wat ik nooit heb durven zeggen...
- Wanneer jij in mijn armen bent.
Ik hou van je.
En ik leef voor je.
Neem me,gebruik me.
Onder al mijn valse trots en onafhankelijke attitudes...
- heb ik maar een wens:
Om te mogen leven voor iemand anders.
En ik lijd.
Als ik er over nadenk, kan ik niet zien hoe ik het voor elkaar moet krijgen.
Misschien is het allemaal een vergissing.
Alsjeblieft zeg me het is geen vergissing, mijn liefste.
Ik ben zo blij dat je gekomen bent. Het wachten duurde lang.
- Het spijt me dat ik laat ben. - Ik wilde je niets verwijten.
Doe je jas uit alsjeblieft. Ik heb lekkere hete koffie.
Nee, dank u wel.
U zal wel niet veel op zee zijn in deze tijd van het jaar neem ik aan ?
Alleen kleine vis vangst tripjes, dat is alles.
- Genoeg te doen op wal ? - Ja, ik bouw een nieuwe boot.
- Bij Tornstrom's plaats. - Een uitstekende vestiging.
Ik heb mijn eigen boot laten bouwen daar, op Tornstrom's plaats.
Heeft u je geld problemen ?
Vergeef me dat ik het vraag, maar dat soort dingen kan een man tot wanhoop drijven.
Dat is waar...
Hoe lang denkt u al na over zelfmoord ?
Ik weet het niet... al heel lang.
Heeft u al gesproken met een dokter ?
- Ik bedoel, bent u gezond ? - Zo ver ik weet wel.
Het is niet ongewoon...
Alles goed tussen uw vrouw en u ?
Karin is oké. Ze is oké.
Dus het komt allemaal van dat gedoe in China...
Luister, Jonas. Ik zal eerlijk tegen u zijn.
Mijn vrouw stierf vier jaar geleden.
Ik hield van haar. Mijn leven was voorbij.
Ik was niet bang om te sterven en er was geen reden om door te gaan.
Maar toch deed ik het.
niet voor mezelf, maar om nog tot nut te zijn.
Ik had grote dromen ooit. Ik zou mijn stempel achterlaten op de wereld.
Het soort ideeën dat je hebt als je jong bent.
Ik was me van geen kwaad bewust.
Toen ik ingewijd werd, was ik zo onschuldig als een baby.
Toen gebeurde alles te gelijk.
Ik was dominee op zee in Lissabon tijdens de Spaanse burger oorlog.
Ik weigerde te zien wat er aan de hand was. Ik weigerde de realiteit onder ogen te zien.
Mijn god en ik verbleven in een georganiseerde wereld waar alles duidelijk was.
en i...
Ziet u, ik ben niets waard als een geestelijke.
Ik heb mijn geloof gestopt in een onwaarschijnlijke en persoonlijk beeld van een vaderlijke god
Een die de mensheid liefhad, en natuurlijk, mij het meest.
Ziet u Jonas, welke monsterlijke fout ik gemaakt heb ?
Een onwetende, verwende en bange stakker maakt een slechte geestelijke.
Stelt u voor: mijn gebeden aan een echo - god...
- Die heilzame antwoorden en geruststellende zegeningen gaf.
Elke keer als ik God confronteerde met de realiteit die ik waarnam...
- Veranderde hij in iets lelijks en walgelijk.
Een spinnen God, een monster.
Dus vluchtte ik van het licht, vastgraaiend aan mijn beeltenis in het donker.
De enige die ik mijn God heb laten zien was mijn vrouw.
Ze ondersteunde me, moedigde me aan en hielp me...
Lapte de gaten op.
Onze dromen.
- Ik kan beter gaan... - Nee, ga niet.
Ik wil dat u begrijpt waarom ik dit aan u vertel.
Zo dat u weet wat voor een ellendeling ik ben, wat een arme stakker...
Ik moet gaan, anders wordt Karin bezorgd.
Alstublieft, blijf nog eventjes.
Laten we een fijne, kalme discussie hebben.
Vergeef me dat ik op zo'n verwarrende manier praat...
- Maar dit alles trof me zo plotseling.
Als er geen god is, zou het werkelijk een verschil maken ?
Leven zou begrijpelijk worden. Wat een opluchting !
En dus de dood zou verdwijnen uit het leven betekenen.
De ontbinding van lichaam en geest.
Wreedheid, eenzaamheid en angst...
... al deze dingen zouden rechtlijnig en doorzichtig zijn.
Lijden is niet te begrijpen, dus heeft het ook geen uitleg nodig.
Er is geen Maker.
Geen Bewaker van het leven
Geen Plan.
Mijn God...
Waarom heeft u me verlaten ?
Ik ben vrij, eindelijk vrij.
Ik had de vluchtige hoop...
Dat alles er niet op zou uitdraaien...
- Illusies te zijn, dromen, en leugens.
Ik moet me voorbereiden.
De dienst in Frostnas begint om drie.
- Ik ga met je mee - Nee.
Ik zag uw auto, Dominee, dus ik kwam langs.
Fredriksson z'n jongens hebben hem gevonden.
vlak beneden de heuvel.
Het is Jonas Persson.
Hij heeft zichzelf in het hoofd geschoten met zijn geweer.
De commissaris van de politie is op de plaats aanwezig.
De jongens hebben het onmiddellijk gerapporteerd.
Ik ontmoette ze op hun weg hierheen, ze waren vreselijk geschrokken.
Zou u alstublieft het lichaam willen bewaken tot de wagen arriveert ?
Tot ziens. Bel me alstublieft.
- Heeft u aspirinen ? - Tuurlijk, en een hoestdrank, ook.
- Maar is je tante niet op bezoek ? - Wacht in het schoollokaal dan.
- Hallo. Van wie ben jij er eentje ? - De Strand's.
- Hoe oud ben je ? - Tien.
- Waarom ben je hier ? - Ik heb iets in mijn tafel laten liggen.
- Wat is de naam van die hond ? - Jim.
- Is hij van jouw ? - Nee.
Is hij van je grote broer, die belijdenis had dit jaar ?
Ga jij ook naar de catechisatie ?
- Waarom niet ? - weet ik niet...
- vindt je broer het saai ? - Ik weet het niet...
- Wel, tot ziens dan. - Tot ziens, meneer.
- Hallo, Johan. Wat brengt jou hier ? - Ik heb wat in mijn tafel gelaten.
- Hoe is het met je broer, Pelle ? - Hij is veel beter nu.
- Hij komt volgende week weer terug. - Mooi. Groet je ouders voor mij.
Pas op, het is heet. Het is om te gorgelen.
Je lost de tabletten op in heet water.
Tante gaf ze aan mij. Ze zweert bij ze.
Mijn tante heeft vaak last van een schorre keel en deze helpen werkelijk.
Kijk maar, hier zijn de aspirinen.
- Wil je wat koud water ? - Dat lijkt me niet nodig.
Je klinkt zo onvriendelijk.
Soms...
Soms klink je... als of je me haat.
Neem de hele doos als je wilt, tante kwam met genoeg.
Kan ik niet met je mee naar Frostnas ?
- Ik ga naar het huis van Persson-en. - Ik wacht in de auto.
Ik dacht dat je tante een taart gebakken had ?
Ik heb tijd nodig voor mijzelf.
- Probeer je van me af te komen ? - alsjeblieft nu niet.
- Ik heb de kracht niet. - Waarom wil je van me af ?
Mijn liefste kleine Tomas, Je wordt oud.
Je bent ontevreden met je leven, maar nog meer met jezelf.
En hier ben ik, gooi mezelf in je armen, het onderwerp vermijdend...
- Of forceer ik het ? - Mag jij oordelen.
Jij hebt je dromen, en ik geef er geen aandacht aan.
Soms veracht ik ze.
Ik zou aardiger moeten zijn.
- Dat zijn alleen maar trivialiteiten. - Nee, je hebt pech gehad.
Ik ben zo'n baas speler. Probeer me niet tegen te spreken.
- kan je even naar me luisteren ? - Sorry, ik praat alleen.
Ik voel me vernederd door de roddel.
Niemand gaf ook maar iets om die boekhouder.
Hij was slechts een vaste klant...
Hoewel niemand precies wist waar hij goed voor was.
Toe begonnen de geruchten over jou en mij. Al dat gekwebbel.
Dus dat is je reden ?
Doe niet zo cynisch.
Wel, trouw dan met me.
Nee.
- Het is moeilijk om voor je eigen zaak te pleiten. - Ja, dat is het zeker.
Je kunt... Je mag me niet afstoten.
- Hoe kan je zo blind zijn ? - wordt niet hysterisch.
Dat zeg je altijd als je me ziet huilen.
- ik zal wel een beetje hysterisch zijn... - Maak je tante niet wakker.
Ik kan de tranen niet tegen houden.
Ga gewoon door met praten, Ik kan elk woord horen.
Ik dacht dat ik een goede reden had bedacht.
Ik bedoel over de reputatie van de dominee en zo, maar je hapte niet toe.
En ik begrijp dat, omdat het een hoop leugens zijn.
De reden waar om het draait is dat ik je niet wil.
Heb je dat gehoord ?
Ja natuurlijk.
Ik ben moe van je lieflijke zorg.
je maakt je druk.
Je goede advies.
Je kandelaren en tafellopers.
Ik ben het zat met je kortzichtigheid
Je lompe handen.
Je bangheid.
je passieve houding in bed.
Je dwingt me bezig te houden met jouw fysieke conditie.
Je slechte spijsvertering, je uitslag...
Je ongesteldheid, je bevroren wangen.
Eens en voor altijd zal moet ontsnappen aan deze vuilnisbelt van omstandigheden.
Ik ben er moe en ziek van, van alles wat maar met jou temaken heeft.
Waarom heb je me dat niet eerder verteld ?
Door mijn opvoeding.
Ik was geleerd om vrouwen te beschouwen als wezens van een hoge orde.
Bewonderswaardige creaturen, onaantastbare martelaren.
- En je vrouw ? - Ik hield van haar.
Hoor je ? Ik hield van haar.
En ik hou niet van jou, omdat ik van mijn vrouw hou.
Toen ze stierf, stierf ik ook.
Het maakte niks meer uit wat met me gebeurde.
Ben ik duidelijk ?
Ik hield van haar, en zij was alles wat jij nooit zou kunnen zijn...
- maar wat je met alle moeite probeert.
De manier waarop jij haar na doet is zo'n lelijke parodie.
Ik kende haar niet eens.
Ik kan maar beter gaan.
voordat ik nog ergere onzin uitwauwel.
Kan het nog erger ?
Stop met het wrijven van je ogen.
Staar zoveel je wilt. Ik kan het hebben.
Ik kan je nauwelijks zien zonder mijn bril.
Je bent helemaal wazig.
En je gezicht is alleen maar een witte vlek.
Je bent niet echt.
Ja, Ik zie dat ik het helemaal fout gedaan heb.
Van begin af aan.
Ik moet gaan, Ik moet praten met Mrs. Persson.
Elke keer dat ik je haatte...
- Heb ik er moeite voor gedaan om het in medelijden te veranderen.
Je redt het niet alleen.
Je overleeft het niet, liefste Tomas.
Niets kan je redden.
Je zal jezelf tot de dood haten.
kan je me niet alleen laten ?
kan je niet gewoon je kop houden ?
- Wil je meegaan ? - Wil je werkelijk dat ik dat doe ?
- Of is dat de angst die praat ? - Wat je wilt.
Maar ik vraag je mee te komen.
Natuurlijk kom ik mee. Ik heb weinig keuze, niet ?
Tante, ik ben om 6-en terug.
Ze slaapt zeker, Ik controleer even de kachel.
Uw man is dood, Mvr. Persson.
Ze hebben hem naar het ziekenhuis gebracht, maar er is geen hoop.
Hij heeft zichzelf neergeschoten.
Dus, nu ben ik helemaal alleen...
Zullen we samen uit de bijbel lezen ?
nee, dank u.
Ik moet het de kinderen laten weten.
Ik ben er de hele avond, als ik iets voor u kan doen.
Ik kom van de week nog langs, om de begrafenis te bespreken.
Ik sprak met hem, maar er was zo weinig wat ik kon doen.
Ik weet zeker dat u gedaan hebt wat u kunt, meneer.
Het was mijn ouders droom dat ik een priester zou worden.
Hallo daar. De klokken luidden twintig seconden te lang.
Het is een ergernis, maar ik was bezig de kaarsen te vervangen.
Meestal zet ik de klokken aan, steek de kaarsen aan...
- en ben op tijd terug. Maar vandaag verknoeide ik het.
een ongelukje.
Maar die kaarsen waren moeilijk aan te steken.
ik denk dat mijn gebroken lichaam mijn acties remmen.
De reden doet er niet toe.
Ik verlaat de tempel in bijna-duisternis net voor de klokken beginnen.
Elektrisch licht verstoort de juiste atmosfeer.
Vindt u niet, Mvr. Lundberg ?
- u vroeg om een gesprekje met mij. - ja, om een nogal dringende kwestie.
Toen ik klaagde over mijn pijnen die mij 's nachts wakker hielden...
- u suggereerde dat ik wat zou gaan lezen...
... ter afleiding.
Ik begon met het evangelie.
En echte slaapdrankjes waren het, als ik het zo mag zeggen.
Tussen de regels door, natuurlijk.
Nu ben ik zover gekomen als het verhaal van de verleiding van Christus.
en het heeft me stof tot nadenken gegeven.
Dus dacht ik laat ik het eens met u discussiëren Dominee Ericsson.
Ik voel mij verplicht om dit te doen.
De verleiding van Christus, zijn lijden...
Zou u niet zeggen dat de focus van zijn lijden helemaal verkeerd was ?
- Wat bedoelt u ? - Deze nadruk op het fysieke pijn.
Het kan niet altijd zo erg zijn geweest.
Het mag misschien aanmatigend klinken van mij...
- maar op mijn bescheiden manier, heb ik net zoveel pijn geleden als Jezus.
En zijn folteringen waren nogal kort.
Toch zo'n vier uren bij elkaar ?
Ik voel dat hij veel erger gemarteld werd op een heel ander niveau.
Misschien heb ik het allemaal wel verkeerd.
Maar denk aan Gethsemani, dominee.
De volgelingen van Christus vielen in slaap.
Zij hadden de betekenis van het laatste avondmaal niet begrepen.
En toen de wetsdienaren verschenen, renden ze weg.
En Petrus ontkende hem.
Christus kende zijn volgelingen al drie jaar.
Ze leefden gezamenlijk dag in en dag uit...
- Maar hebben nooit begrepen wat hij bedoelde.
Ze verlieten hem, tot de laatste man.
En werd alleen gelaten.
Dat moet pijnlijk zijn geweest.
Wetend dat niemand het begrepen heeft.
Verlaten te zijn wanneer je iemand nodig hebt om op te steunen...
- Dat moet zo vreselijk pijnlijk zijn.
Maar het ergste moest nog komen.
Toen ze Jezus aan het kruis hadden geslagen...
- en hij hing daar te lijden...
- Hij riep uit: "God, mijn God !"
"Waarom hebt u mij verlaten ?"
Hij schreeuwde zo hard hij kon.
Hij dacht dat zijn hemelse vader hem verlaten had.
Hij geloofde dat alles wat gepredikt had een leugen was.
Het moment voordat hij stierf, was Christus getroffen door twijfel.
Dat moet toch zijn grootste ontbering zijn geweest ?
Gods stilte.
Ja...
Geen dienst vandaag ! Geen mens is er geweest.
Je telt niet: Je doet, zo gezegd.
Zo, hoe gaat het met u ?
Die dominee waar jij achteraan zit, is niet veel soeps.
Ontken het niet. Je denkt toch niet dat een oude vrijster kieskeurig kan zijn.
Marta, voor je eigen best wil...
Jij kan deze plek verlaten, Dus ga weg zo snel je kunt.
Alles in Mittsunda en Frostnas is in de greep van dood en verval.
Neem mij, bijvoorbeeld.
Herinner je toen ik muzikale avondvoorstellingen organiseerde ?
Op die troep boven ? Ik gaf concerten.
En de dingen die Tomas voor elkaar kreeg.
Mensen gingen daad werkelijk naar de kerk.
Maar zijn vrouw was zijn neergang.
Dat kreeg jouw aandacht, of niet soms ?
Het kleine vrouwtje...
En Tomas was geen kenner van de menselijke natuur...
- Hij had alleen oog voor haar.
Hij was verblind.
Wel, Marta, tot zover hun liefdes verhaal.
"God is liefde, and liefde is God."
"Liefde bewijst het bestaan van God."
"Liefde is een ware kracht voor de mensheid."
Je ziet het, ik ken de oefening.
Ik was een aandachtige luisteraar van de dominees ontboezemingen.
Dag-dag, jij oude tortelduif.
Ga weg nu je nog kan.
Hallo, tuberculoze-lijder, geeft uw griep niet aan mij door.
- Zal er een dienst zijn ? - Ik voel me niet goed.
Florence Nightingale is daar buiten smachtend om u te verzorgen.
Persoonlijk, heb ik meer zin in een tukje.
Ik speel vanavond in de vrijmetselaars lodge, ziet u.
- Wat is jouw mening, Algot ? - Ik heb geen.
Ik ga naar boven naar de orgel.
Algot kan me een teken geven als de klokken stoppen met luiden.
Wel ?
Er is niemand behalve Mej. Lundberg.
Als u mijn woorden vergeeft...
Het is tijd om de dienst klok te luiden. Dat brengt ze gewoonlijk naar binnen.
Als we ons alleen maar veilig konden voelen.
En onze gevoeligheid durfden te tonen.
Als we maar wat waarheid hadden om in te geloven.
Als we maar konden geloven...
Zullen we dan maar de dienst hebben ?
Heilig,heilig, heilig is de Heer der Heerscharen.
De hele aarde is vol van zijn glorie.